Het verzet

17 oktober 2018 (09:17) | Gilles van der Loo | Geen reacties

De meeste van mijn vrienden hadden jaren voordat ik ze had al kinderen, en wat me in die tijd opviel was dat ze vooral klaagden. Ze beschreven hun gezinsleven als het voeren van een klein en overspannen bedrijf, en aan hun koppen was te zien dat ze meer dan klaar waren voor een vroeg pensioen. […]

Het gewicht

10 oktober 2018 (09:29) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Toen onze dochter net geboren was mocht ik haar aankleden. Ik tilde haar uit de armen van de verloskundige en Ada was licht genoeg om weg te vliegen, maar ook toen al: dat gewicht. Hier was de aanzet tot iets, een leven, de wens om beet te pakken, in te nemen, te tasten en te […]

Fouten maken

3 oktober 2018 (08:38) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Aan mijn fouten til ik zwaar. Er hoeft weinig te gebeuren of ik lig een nacht wakker. Functioneel lijkt dat aan de oppervlakte niet; je zou kunnen zeggen dat een slechte nacht een kans op fouten zelfs vergroot. Hoe fijn zou het zijn om een fout te registreren, er mijn conclusies uit te trekken en […]

Helemaal het einde

26 september 2018 (09:02) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik heb nog nooit een deadline gemist. Als ze me niet wórden opgelegd, leg ik ze mezelf op en haal ze op de bladzijde, op de letter. Vorige maand benaderde iemand me voor een verhaal. Ik vroeg wanneer het stuk af moest zijn en stelde mijn eigen deadline drie dagen voor die datum. In een […]

Oorzaak en gevolg

19 september 2018 (09:31) | Gilles van der Loo | 1 reactie

Elk jaar raken ze me weer, de kleuren als in oude polaroids, zo warm en droevig tegelijk. Dit is de maand waarin ik werd geboren, op een dag als deze tijdens weken van oranje licht. Gisteren was ik op de motor weg, het asfalt grijs als suikerdrop onder me, en reed opzettelijk om. In Geuzenveld […]

Tuintje

12 september 2018 (08:40) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Omdat we bij het vorige huis geen buitenruimte hadden heeft B zich op onze nieuwe plek gestort op het realiseren van een waar daktuintje. Ze heeft de hulp ingeroepen van ex-buurman Maarten, bij wie we mogen spreken van overcapaciteit omdat hij normaliter grote projecten in de openbare ruimte realiseert. Stadstuintjes kan hij ook heel goed, […]

Incognito

5 september 2018 (08:19) | Gilles van der Loo | 1 reactie

Afgelopen zaterdag stond mijn eerste restaurantrecensie in Het Parool. Dat ik nu wekelijks op de plek van Johannes en Hiske te zien ben heeft een derealiserende werking op me. Ik werd meteen herkend op straat en kocht een pet die ik tot over mijn ogen kan trekken, maar ontdekte dat dit lastig is bij het […]

Over voetbal

29 augustus 2018 (08:17) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik kon niet voetballen als kind – ik kan het nog steeds niet – en mijn oplossing voor dit sociaal dodelijke gebrek was een truc die ik op veel terreinen toepaste: om de pijn van falen uit de weg te gaan besloot ik het spel stom te vinden. Als je dat eenmaal besloten hebt, kun […]

Ik kan niet blijven

21 augustus 2018 (20:00) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Er was een open plek tussen de mensen, een laatste beetje gras dat nog niet was platgelopen. In het midden van dit groen stond het meisje, haar schoenen en broekspijpen modderloos, alsof ze door een visser aan een lijn was neergelaten. Mijn vingertoppen, wist ik nu, waren gemaakt om door haar donkerrode haar te gaan; […]

Lief manuscript

15 augustus 2018 (09:35) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Toen ik je schreef, lief manuscript, was het een andere tijd. Zo gaat dat vaker als ik ergens lang aan werk. Ik tikte je laatste letter en printte je tweezijdig, met twee bladzijden op één kant om papier te besparen. Toch voelde je stevig, rijk. Op de bank – niet aan tafel – om je […]