Tekenen

14 oktober 2018 (09:26) | Arjen van Lith | Geen reacties

Sinds ik weer in Austin zit, ben ik aan het tekenen. En altijd als ik teken voel ik me schuldig omdat ik me eigenlijk met woorden zou moeten bezighouden. Met schrijven, verdomme. Vandaar dat ik een dag verlaat ben met dit stukje. Mijn moeder kon goed tekenen. Mijn vader ook, en mijn zus. Ik herinner […]

Weer samen

22 september 2018 (09:50) | Arjen van Lith | Geen reacties

‘En? Fijn om weer bij je man te zijn?’ texten vrienden en familie sinds ik in Texas ben gearriveerd. ‘Heerlijk’, text ik dan gemakshalve terug, want het is ondoenlijk om het hele aggregaat van liefdevolle alledaagsheden in onze omgang beknopt te beschrijven. Het zijn er te veel. De afgelopen maand was M. alweer aan het […]

Watersporthel

7 juli 2018 (09:41) | Arjen van Lith | Geen reacties

Af en toe krijg ik wel eens het verwijt dat ik me in mijn werk te weinig bezighoud met het onrecht in de wereld, dat ik geen oog heb voor de positie van de vrouw in literair Nederland of voor white privilege en systemische discriminatie. Inderdaad schrijf ik daar weinig over – niet omdat ik […]

Grenscontrole

22 juni 2018 (21:22) | Arjen van Lith | Geen reacties

Sinds ik mijn M. ken reis ik de hele wereld over, maar ik ben dicht bij huis begonnen. Vroeger, toen mijn zus en ik nog jong waren, gingen we meestal op vakantie naar Bergen N-H, naar het huis van tante J. en oom C. met een vleugel in de woonkamer en een weefgetouw in de serre – […]

Balgevoel

16 juni 2018 (09:45) | Arjen van Lith | Geen reacties

Eigenlijk zijn er maar twee soorten mensen op de wereld: 1) mensen die, als er een bal op hen afkomt, wegduiken en 2) mensen die er juist naartoe willen. In theorie, analoog aan de vlucht-/vechtreflex bestaat er nog een derde reactie (doodhouden), maar die kom je niet zo vaak tegen in de sportwereld. Aan de […]

Brief aan mijn kapper (30)

26 mei 2018 (08:28) | Arjen van Lith | Geen reacties

Beste kapper, Het komt niet vaak voor dat ik u schrijf met goed nieuws, ik ben de eerste om dat toe te geven. Nu het verval van mijn lichaam (lees: schedeldak) onmiskenbaar is ingezet, overheerst de zwaarmoedigheid. In onze correspondentie richt ik me tot u in het volle besef dat de kaalslag op mijn hoofd […]

Luna

14 april 2018 (11:35) | Arjen van Lith | 1 reactie

Het kan niemand zijn ontgaan dat de personages in mijn verhalen – die allemaal echt bestaan – consequent met hun initialen worden aangeduid. Ik doe dat omdat schrijven een bloedsport is. Omwille van de literatuur vermink ik bijna dagelijks mijn vrienden, familie en zelfs mijn eigen M., die in ‘t echt veel meer omvat dan […]

Uit de mode (3): antecedenten (1)

31 maart 2018 (10:29) | Arjen van Lith | Geen reacties

In de roman Survivor* (1999) legt de hoofdpersoon zijn levensgetuigenis af aan de zwarte doos van een gekaapt vliegtuig dat op de automatische piloot rondvliegt. De pagina’s tellen af tot het moment dat de brandstof op is en het toestel crasht. Die teruglopende nummering roept een gevoel van spanning en urgentie op, gevolgd door de […]

Stiller

24 maart 2018 (08:20) | Arjen van Lith | Geen reacties

“Hij loopt veel over straat hè?” informeerde mijn moeder vroeger wel eens bij mijn studentenvrienden in de hoop dat ze iets loskreeg over mijn nieuwe leven in Amsterdam. Het klonk hoeriger dan ze vermoedelijk bedoelde, maar inderdaad, ik liep graag over straat. Nog steeds trouwens. Volgens mijn stappenteller leg ik gemiddeld 7,2 kilometer per dag […]

Kapot

19 maart 2018 (08:11) | Arjen van Lith | Geen reacties

Verkwikt opstaan, bestaat dat eigenlijk wel? De laatste tijd stel ik me die vraag steeds vaker. En vroeger, want uitslapen is er tegenwoordig ook al niet meer bij. Hoe laat ik ook naar bed ga; iedere ochtend klokslag half zeven word ik wakker, kapot van de dag die nog moet komen. De Romeinse keizer Hadrianus […]