Categorie: Gilles van der Loo

Vrienden

17 oktober 2017 (21:50) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Boris was jarig. Aan een tafeltje bij het raam in Hoi Tin op de Zeedijk wachtten Arie en ik op de lange man met de rugtas. Boris is altijd laat, en na twintig gedeelde jaren kunnen we het nog steeds niet laten de vriendschap per sms op te zeggen als we weer eens op hem moeten […]

Een eigen leven

10 oktober 2017 (22:14) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Vorig jaar verscheen mijn eerste en hopelijk enige autobiografische roman Het Jasje van Luis Martín. Luis, een van de hoofdpersonen, was een grote inspirator voor mijn overleden vriend Gijs Thio en daardoor ook voor mij. Ik heb Luis nooit ontmoet en beschikte over geen enkel hard feit toen ik begon te schrijven, maar bouwde mijn personage op […]

Merel

3 oktober 2017 (21:45) | Gilles van der Loo | 3 reacties

Ik bracht mijn zoon naar school. We sloegen af ter hoogte van het Van Oldenbarneveltplein en ik zag een merel zitten aan de voet van een boom. Het beestje zat daar zo stil vlakbij de drukke weg. Iets in zijn houding deed me stoppen. Nadim bokte op de stang, wilde vooruit, naar school, rondrennen. ‘Waarom […]

Over angst

27 september 2017 (09:16) | Gilles van der Loo | Geen reacties

  Angst heeft altijd een grote rol gespeeld in mijn leven. Hoewel het moeilijk is jezelf te vergelijken met anderen en er natuurlijk ook mensen zijn die de straat helemaal niet op durven, ervaar ik (op een niveau dat mijn normale functioneren niet extreem belemmert) elke dag wel een vorm van angst. Waar ik als […]

Voor altijd te jong

20 september 2017 (09:08) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Een tijdje terug overleed een jongen uit mijn buurt heel plotseling. Ik mocht hem erg, leerde hem kennen via mijn hond Otis, die óók kan voetballen. De jongen, W, kwam vaak aan de deur om te vragen of Otis wilde spelen. Ze konden samen uren ballen, en terwijl ik eigenlijk moest werken stond ik achter […]

Lachen met Arjen

13 september 2017 (09:14) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Arjen woont in Austin, maar een paar maanden per jaar is hij in Amsterdam. Als hij in de VS zit mis ik hem en als hij hier is zie ik hem soms weken niet. Zo gaan die dingen. Gisteren belde hij. ‘Gilles van der Loo,’ zei hij. ‘Ik bel je maar even om te zeggen […]

De macht grijpen

6 september 2017 (09:45) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Er is een hoop te doen over de smeltende permafrost. Men zegt dat de CO2 die vrijkomt bij het smelten van die ‘eeuwigbevroren’ ondergrond de opwarming van de aarde drastisch kan versnellen en dat daar in geen enkel klimaatakkoord rekening mee gehouden is. Je vraagt je af wat de groene planeet nog meer voor adders […]

Mijn stad

29 augustus 2017 (22:44) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik fietste langs het IJ. Het water ving de lage zon en leek haar vast te houden. De overkant was dichterbij dan ooit. Verderop lag het station, ook zo veranderd sinds de eerste keer dat ik hier kwam en wist dat ik nooit meer weg zou willen. Ik dacht aan mijn jonge zelf, hoe hij […]

Niet vandaag

23 augustus 2017 (09:17) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik zag een promo voor het nieuwe seizoen van Kijken in de ziel. Twee militairen van hoge rang zeiden dat Nederland in deze generatie nog een oorlog mee gaat maken. Mijn hoofd tolde, raasde, zoekend naar een uitweg uit die voorspelling. Het antwoord was snel gevonden: natuurlijk gelooft een militair dat. Ook al zetten we […]

Dreams of leaving

16 augustus 2017 (10:08) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Het afgelopen cursusjaar gaf ik les aan de Schrijversvakschool. Tijdens de eerste les – het vak was proza en mijn studenten kregen de opdracht een kort verhaal te schrijven – vroeg iemand me of ik nog ging uitleggen hoe je een goed verhaal schrijft; waar zoiets aan moet voldoen. Mijn antwoord was dat ik dat […]