Categorie: Gilles van der Loo

Dreams of leaving

16 augustus 2017 (10:08) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Het afgelopen cursusjaar gaf ik les aan de Schrijversvakschool. Tijdens de eerste les – het vak was proza en mijn studenten kregen de opdracht een kort verhaal te schrijven – vroeg iemand me of ik nog ging uitleggen hoe je een goed verhaal schrijft; waar zoiets aan moet voldoen. Mijn antwoord was dat ik dat […]

Gil is even weg

19 juli 2017 (09:09) | Gilles van der Loo, Uncategorized | Geen reacties

                  Op woensdag 16 augustus is Gilles weer terug op Tirade.nu. Een fijne vakantie allemaal!

Dansen #2

12 juli 2017 (09:30) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Verkleed als ninja dronk ik lauw bier in de middagzon terwijl de andere ouders – de meesten hadden het gelaten bij zo’n maskertje dat alleen een strook rond de ogen bedekt – praatten over waar het dan ook is dat je over praat als je nuchter op een schoolfeest staat. Hoewel ik zeker dertig ouders […]

Dansen

5 juli 2017 (08:57) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Na het eten, afwassen, voorlezen en instoppen dronk ik een glas wijn op de bouwsteiger voor ons huis. In de avonduren leent het ding zich als een wiebelige maar doeltreffende veranda. Mijn vriend Joris liep langs en klom omhoog om naast me te zitten. Het gesprek kwam op dansen, en ik realiseerde me dat ik […]

Gil heeft vandaag ouderschapsverlof

28 juni 2017 (08:14) | Gilles van der Loo | Geen reacties

_________________________________ Gilles van der Loo (Breda, 1973) was redacteur van Tirade. Sinds 2010 publiceerde hij online en in diverse bladen. Hij schreef de verhalenbundel Hier sneeuwt het nooit en de roman Het laatste kind. Op 23 oktober van dit jaar verscheen zijn nieuwe en sterk autobiografische roman Het jasje van Luis Martín.

Dromen van schrijven

20 juni 2017 (23:39) | Gilles van der Loo | Geen reacties

De zomer van 1993 en een nacht zo warm als deze. Op mijn zolder op het Duivelseiland klapte ik mijn vaders oude Toshiba open en wachtte tot de serie rammelende geluiden was afgelopen, tot het oranje scherm aan sprong. Johnny Hartman zong: If I should paint a picture to you, that showed the loveliness of you, […]

Open handen

14 juni 2017 (09:16) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Het was zijn dag van sluiting, maar Milan (Lux, Rotterdam) was om tien uur ‘s ochtends naar zijn restaurant gegaan om brood voor ons te bakken. Toen we in het begin van de middag op de deur klopten smeulden er nog kooltjes in de houtoven. Iedereen had ingrediënten meegenomen en samen kookten we een aantal […]

Het belang van een eiland

7 juni 2017 (09:14) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik geloof bij het schrijven sterk in het vinden van de juiste plek voordat personages zich aandienen. Voordat er een iemand is, moet er een ergens zijn. Idealiter dicteert een plek isolement, als een stolp waaronder de gebeurtenissen plaatsvinden. Zo krijgt die plek gewicht, een zwaartekracht die licht verhindert te ontsnappen.* Afgelopen weekend bevond ik […]

Enhanced history

31 mei 2017 (10:30) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Alle goede verhalen beginnen met licht. Toen ik mijn dochter deze warme lenteochtend naar de creche bracht tikten haar voetjes bij elke stap tegen mijn bovenbeen. Een lage zon viel door de Lindendwarsstraat en maakte gepolijst koper van de ruiten op de gedempte gracht. Ondanks de felheid van de weerkaatsing weigerde ik mijn ogen te […]

Een begin #5

23 mei 2017 (23:41) | Gilles van der Loo | Geen reacties

De Amatodjastraat is een zandweg. Toen Phil en ik hier kwamen wonen wilden we gras zaaien, bougainville langs de tuinmuur laten groeien; bomen planten. Maar er waren belangrijker dingen, zoals een telefoonaansluiting, elektriciteit, verblijfsvergunningen. Nu is alles gedaan, maar de tuin is nog steeds een erf van zand en steentjes. Het stof ligt in een […]