Categorie: Gilles van der Loo

Gratis proza #13: Micha Meijer

22 november 2017 (08:37) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Het was het einde van de middag en zo donker als de nacht. Ook voor een mager jong als Micha was het ijs te dun. Ik stond op de kant terwijl hij stampte, danste, op en neer sprong op de krakende plaat. Nu ik hem over drie weilanden tot in de uiterste hoek van zijn […]

Driver’s seat

15 november 2017 (08:21) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Het gaat niet goed met mijn voornemen andermans boekpresentaties te bezoeken. Afgelopen zondag miste ik die van Elke Geurts: Ik nog wel van jou. Als boetedoening las ik de interviews met haar in onze weekendkranten. Een van haar antwoorden uit het stuk van Evelien van Veen (De Volkskrant) raakte me: “Ik zag in dat ik […]

Andere kant

8 november 2017 (09:30) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik tikte deze blogjes steeds op dinsdagavond als B naar bed was, in een afkoelend huis met het donker om me heen getrokken. Omdat mijn day job de laatste tijd ook ‘s avonds beslag op me legt lukt dat niet meer, en dit schrijf ik dan ook terwijl B onze zoon naar school brengt. Dochter Ada […]

Dat

1 november 2017 (08:51) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Mijn dochter begint later met praten dan mijn zoon. Nadim zei op haar leeftijd papa, mama, paard en molen, maar in haar bijna twaalf maanden heeft Ada alleen het woordje dat gezegd. Ze wijst erbij, en haar woord drukt altijd een wens uit. Het bedoelde ding, dier of mens wil ze vastpakken, voor zover het gaat in haar mond […]

Vrienden

17 oktober 2017 (21:50) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Boris was jarig. Aan een tafeltje bij het raam in Hoi Tin op de Zeedijk wachtten Arie en ik op de lange man met de rugtas. Boris is altijd laat, en na twintig gedeelde jaren kunnen we het nog steeds niet laten de vriendschap per sms op te zeggen als we weer eens op hem moeten […]

Een eigen leven

10 oktober 2017 (22:14) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Vorig jaar verscheen mijn eerste en hopelijk enige autobiografische roman Het Jasje van Luis Martín. Luis, een van de hoofdpersonen, was een grote inspirator voor mijn overleden vriend Gijs Thio en daardoor ook voor mij. Ik heb Luis nooit ontmoet en beschikte over geen enkel hard feit toen ik begon te schrijven, maar bouwde mijn personage op […]

Merel

3 oktober 2017 (21:45) | Gilles van der Loo | 3 reacties

Ik bracht mijn zoon naar school. We sloegen af ter hoogte van het Van Oldenbarneveltplein en ik zag een merel zitten aan de voet van een boom. Het beestje zat daar zo stil vlakbij de drukke weg. Iets in zijn houding deed me stoppen. Nadim bokte op de stang, wilde vooruit, naar school, rondrennen. ‘Waarom […]

Over angst

27 september 2017 (09:16) | Gilles van der Loo | Geen reacties

  Angst heeft altijd een grote rol gespeeld in mijn leven. Hoewel het moeilijk is jezelf te vergelijken met anderen en er natuurlijk ook mensen zijn die de straat helemaal niet op durven, ervaar ik (op een niveau dat mijn normale functioneren niet extreem belemmert) elke dag wel een vorm van angst. Waar ik als […]

Voor altijd te jong

20 september 2017 (09:08) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Een tijdje terug overleed een jongen uit mijn buurt heel plotseling. Ik mocht hem erg, leerde hem kennen via mijn hond Otis, die óók kan voetballen. De jongen, W, kwam vaak aan de deur om te vragen of Otis wilde spelen. Ze konden samen uren ballen, en terwijl ik eigenlijk moest werken stond ik achter […]

Lachen met Arjen

13 september 2017 (09:14) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Arjen woont in Austin, maar een paar maanden per jaar is hij in Amsterdam. Als hij in de VS zit mis ik hem en als hij hier is zie ik hem soms weken niet. Zo gaan die dingen. Gisteren belde hij. ‘Gilles van der Loo,’ zei hij. ‘Ik bel je maar even om te zeggen […]