Categorie: Gilles van der Loo

Helemaal het einde

26 september 2018 (09:02) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik heb nog nooit een deadline gemist. Als ze me niet wórden opgelegd, leg ik ze mezelf op en haal ze op de bladzijde, op de letter. Vorige maand benaderde iemand me voor een verhaal. Ik vroeg wanneer het stuk af moest zijn en stelde mijn eigen deadline drie dagen voor die datum. In een […]

Oorzaak en gevolg

19 september 2018 (09:31) | Gilles van der Loo | 1 reactie

Elk jaar raken ze me weer, de kleuren als in oude polaroids, zo warm en droevig tegelijk. Dit is de maand waarin ik werd geboren, op een dag als deze tijdens weken van oranje licht. Gisteren was ik op de motor weg, het asfalt grijs als suikerdrop onder me, en reed opzettelijk om. In Geuzenveld […]

Tuintje

12 september 2018 (08:40) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Omdat we bij het vorige huis geen buitenruimte hadden heeft B zich op onze nieuwe plek gestort op het realiseren van een waar daktuintje. Ze heeft de hulp ingeroepen van ex-buurman Maarten, bij wie we mogen spreken van overcapaciteit omdat hij normaliter grote projecten in de openbare ruimte realiseert. Stadstuintjes kan hij ook heel goed, […]

Incognito

5 september 2018 (08:19) | Gilles van der Loo | 1 reactie

Afgelopen zaterdag stond mijn eerste restaurantrecensie in Het Parool. Dat ik nu wekelijks op de plek van Johannes en Hiske te zien ben heeft een derealiserende werking op me. Ik werd meteen herkend op straat en kocht een pet die ik tot over mijn ogen kan trekken, maar ontdekte dat dit lastig is bij het […]

Over voetbal

29 augustus 2018 (08:17) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik kon niet voetballen als kind – ik kan het nog steeds niet – en mijn oplossing voor dit sociaal dodelijke gebrek was een truc die ik op veel terreinen toepaste: om de pijn van falen uit de weg te gaan besloot ik het spel stom te vinden. Als je dat eenmaal besloten hebt, kun […]

Ik kan niet blijven

21 augustus 2018 (20:00) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Er was een open plek tussen de mensen, een laatste beetje gras dat nog niet was platgelopen. In het midden van dit groen stond het meisje, haar schoenen en broekspijpen modderloos, alsof ze door een visser aan een lijn was neergelaten. Mijn vingertoppen, wist ik nu, waren gemaakt om door haar donkerrode haar te gaan; […]

Lief manuscript

15 augustus 2018 (09:35) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Toen ik je schreef, lief manuscript, was het een andere tijd. Zo gaat dat vaker als ik ergens lang aan werk. Ik tikte je laatste letter en printte je tweezijdig, met twee bladzijden op één kant om papier te besparen. Toch voelde je stevig, rijk. Op de bank – niet aan tafel – om je […]

Bergen

8 augustus 2018 (09:49) | Gilles van der Loo | Geen reacties

We reden Nederland weer in en werden overvallen door de dorheid van alles. Het grasland van Brabant had de kleur en korrel van een Bastognekoek gekregen. B en ik kwamen uit de bergen en de droogte was twee weken aan ons voorbijgegaan. Voor het Hollandsch Landschap heb ik nooit liefde gevoeld. Het is te aangeharkt, […]

Overhuizen

18 juli 2018 (09:45) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Afgelopen woensdag trof je hier geen blog van mij. We waren net verhuisd en dat leek een goed excuus om mezelf vrij te geven. Van verhuizingen wordt gezegd dat ze tot de meest stresserende gebeurtenissen in een mensenleven horen. Geen idee wie daarop gekomen is en of het klopt, maar laten we aannemen van wel. […]

Dit zijn de ankers

4 juli 2018 (09:01) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Sinds de geboorte van Nadim komen B en ik al in het huisje in Zeeuws-Vlaanderen. Als B’s tante (van wie het huisje is) zelf niet kan gaan dan belt ze ons, en zo gebeurt het regelmatig dat we op stel en sprong de tweeënhalf uur naar Zuidzande rijden. Het is er stil zoals het in […]