Categorie: Gilles van der Loo

Hemingwayen

9 mei 2018 (08:08) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Ik had niet veel gedachten bij Ibiza, was er nooit geweest en wist van rijke kennissen die er huizen hebben dat het er hééérlijk moest zijn. Bloemendaal-aan-zee, dacht ik, met meer Engelsen, en dat blijkt aardig te kloppen. Sinds we hier zijn heb ik alleen in onze eigen huurauto iets anders dan house gehoord. Espaghettis […]

Ada

1 mei 2018 (21:46) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Als we in het park zijn loop je met je handen op je rug langs de zittende groepjes en blijft steeds even staan tot de mensen je opmerken. Ik kijk vanwaar ik zit en wacht op hun glimlach, die altijd komt. Altijd. Je benen zijn gespierd, met stevige kuiten om in te bijten. Je kleren […]

Het mooiste verhaal

25 april 2018 (08:15) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Het ziet ernaar uit dat we gaan verhuizen. B en ik vonden een huis dat nog dichter bij haar geboorteplek staat dan we waar we nu al wonen, en zijn begonnen aan het opruimen en schoonmaken van ons appartement. Afgelopen zondag trok ik het luik naar de berging open en stapte aan de kant om […]

Dit lichaam

11 april 2018 (06:29) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Na twintig jaar Aikido belde ik mijn sensei om te vertellen dat ik wilde stoppen. Roel reageerde zoals ik had verwacht: hij is het soort leraar dat begrijpt dat hij maar een onderdeel van je leerproces is. ‘Ik moet weten hoe het voelt om dit niet in mijn leven te hebben,’ zei ik. ‘Wie weet […]

Waarom

4 april 2018 (08:31) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Gisteren schreef Jan van Mersbergen in zijn blog over een ervaring met aspirantschrijvers. Hij had speeddates met tientallen debutanten-in-spé en merkte dat bijna iedereen vroeg hoe dat nou moest: bij een uitgever binnenkomen. Ze wilden allemaal schrijver zijn, maar niemand leek bezig met hoe hij het soort werk kon leren produceren wat vanzelf wordt opgepikt. […]

Kermis

28 maart 2018 (09:04) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Bij het woord kermis denk ik aan twee dingen: dat ik als kleine jongen met mijn moeder in de rups ging – de geur van smeerolie en roestende baleinen, het klamme linnen dat in horten en stoten over de wagonnetjes getrokken werd – en een vechtpartij als tiener, met een tapijt van gebroken glas onder […]

Minder schrijven

21 maart 2018 (11:05) | Gilles van der Loo | 1 reactie

Door een facebookherinnering besefte ik dat het alweer vier jaar geleden is dat we uit Suriname vertrokken. Ook in Paramaribo blogde ik op deze plek, en omdat er even geen boek was om aan te werken was mijn schrijverzijn beperkt tot dat ene wekelijkse stukje. Schrijven doe je ook door niet te schrijven, zeiden ze op […]

Zeven jaar

14 maart 2018 (08:34) | Gilles van der Loo | 1 reactie

Vannacht droomde ik dat ik in mijn buurt liep en je van achter zag. Ik herkende je meteen. Gijs, wilde ik zeggen, maar ik deed het niet. Mijn hand verlangde naar je schouder, maar ik hield mijn handen thuis. Ik wilde je meenemen naar B en voorstellen aan onze dochter, onze zoon. Maar Nadim zou […]

Planned obsolescence

7 maart 2018 (09:19) | Gilles van der Loo | 1 reactie

Sinds een paar jaar mag ik alleen maar spullen kopen die heel lang meegaan. Dit is, naast het voornemen om maximaal twee kinderen op de wereld te zetten, mijn kleine bijdrage aan een vorm van toekomst voor ons allemaal. Ik slaap er niet beter door, maar voel me wel vaak superieur. Gisteren fietste ik langs […]

Ziek

28 februari 2018 (08:54) | Gilles van der Loo | Geen reacties

Natuurlijk neemt B wel eens zorgverlof als een van de kinderen koorts heeft, maar omdat zij in haar werk echte mensen behandelt en ik alleen met personages te maken heb is de keuze overzichtelijk. Als thuiswerkende ouder ben je altijd de lul, en ik ben geen geduldige vader gebleken, niet het soort dat urenlang kan […]