Categorie: Menno Hartman

Een ooglid dat knippert

18 april 2019 (10:18) | Menno Hartman | 2 reacties

Stop Robin Hood, Robinson Crusoe en Superman in een blender en je krijgt de Netflix-serie Arrow. Waarom ik het in godsnaam dan toch kijk wordt binnen het bestek van dit tekstje niet opgelost. Eén aspect dan: de hoofdpersoon heeft zijn krachten op gedaan door vijf jaar op een verschrikkelijk eiland te overleven. Het woord ‘eiland’ […]

The Durrells in Corfu

11 april 2019 (09:15) | Menno Hartman | 2 reacties

Het mirakel blijft natuurlijk dat zo’n kleurrijke wereld zich kan ontvouwen vanuit zo’n stoffige Penguinpocket uit 1960. De indruk die het boek op me maakt moet wel iets te maken hebben met de veelheid van aspecten die aan het eigen leven raken, een verdubbeling ervan vormen, rijm. Zo is de oudste broer in het onderhavige […]

Voorbije werelden

4 april 2019 (09:39) | Menno Hartman | Geen reacties

Het is hoe dan ook een beetje langzaam afbouwen op deze planeet*, de planten gaan het eerst, wegens een tekort aan kooldioxide, de dieren volgen, de zon wordt eerst te heet, de platentektoniek valt stil, het magnetisme houdt op. Alles tussen 600 miljoen en vijf miljard jaar. Ik raad je van harte aan deze pagina […]

Freek

25 maart 2019 (19:18) | Menno Hartman | Geen reacties

Iets met haaien. Toen het gesprek daar was beland begreep ik dat mijn dochter dacht dat ik Freek Vonk bedoelde. De Freek van nu. ‘In het kleine vissersdorpje aan de lange oude ka, wacht de zoon van visser Kwakman op de terugkeer van zijn pa. Hij kijkt halsreikend naar de einder van het grijze IJselmeer […]

Over licht en geheugen

14 maart 2019 (10:28) | Menno Hartman | Geen reacties

Mijn poëzie is als het bleke ochtendgloren, teer van toon, vluchtig van bestaan, en na mij zal niemand nog iets horen van mijn vogelnaam, neem ik aan. Wat doe je ertegen, mijn muze, mijn schat. Als niet meer dan voetnoten zullen we verderleven… Ik kan er niet mee doorgaan te herhalen dat wij om Gods […]

Een prinses op een prinseneiland

7 maart 2019 (11:27) | Menno Hartman | Geen reacties

“I am a descendent of four civilizations… the hand is Persian, the dress Byzantine, the face is Cretan and the eyes Oriental.” Aan het woord is prinses Fahrelnissa Zeid, modernistisch kunstenaar, die trouwde met een Iraakse prins, die op boeiende momenten in Berlijn, leefde, in London en Parijs, en stierf in Jordanië. Op een van […]

Gesmolten stilte

21 februari 2019 (09:45) | Menno Hartman | Geen reacties

Adembenemende traagheid en de zwaarte in eeuwen in golvend steen uitgedrukt. Zo ongeveer herinner ik me de Aya Sofia in Istanbul. De lome golving van de stenen platen op de gaanderijen vormen een beeld dat vaak bij me terugkomt, zonder dat ik precies weet wat het betekent. Ik heb ook een paar kurkeiken in Portugal, […]

Contouren

7 februari 2019 (10:09) | Menno Hartman | Geen reacties

Een suggestie van Jules Renard in zijn dagboek is een boek te schrijven met waarvan hij houdt zodat er een portret ontstaat op basis van zijn voorkeuren. De wereld zoals je die wilt. En de contouren van de wereld die je minder bevalt. Maandag beviel me een uurlang Erik Verlinde die uitlegt wat zwarte gaten […]

Poëzie, reizen zonder vliegschaamte

31 januari 2019 (12:10) | Menno Hartman | 1 reactie

De presentatie van Roberta Petzoldts debuutbundel Vruchtwatervuurlinie in Dok eerder in januari en de première van van ‘Zwervershart’ in de Roode Bioscoop gisteren hadden gemeen dat op geweldige Amsterdamse locaties voor een groot publiek voluit de poëzie gevierd werd. En dat ik, hoewel ik de twintiger jaren in Berlijn en Petersburg van bijvoorbeeld Paul van […]

Brief versus dagboek

24 januari 2019 (09:34) | Menno Hartman | Geen reacties

‘3 Johannes 13, 14.’ Dat schreef mijn moeder op kaartjes naar vriendinnen in pakweg 1948. Ongetwijfeld vanaf een uitje van de Jongedames Vereniging nabij Garderen op de Veluwe. Ik had veel te schrijven, maar ik wil u niet schrijven met inkt en pen; Maar ik hoop u haast te zien, en wij zullen mond tot […]