Categorie: Roos van Rijswijk

De eerste keer – wespen en vrienden

19 september 2016 (11:43) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

De eerste keer dat ik een vriendschap niet wilde sluiten, bewust nadacht over manieren waarop ik kon voorkomen dat dit zou gebeuren zonder dat er mensen moreel beschadigd zouden worden, was ik een jaar of elf. Er zouden nog veel ongemakkelijke sociale verbintenissen volgen, maar dit was de allereerste, in ieder geval de eerste waarbij […]

Ich hatte bis heute keine Anhung

5 september 2016 (12:38) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

De trein van Berlijn naar Amsterdam was vol. Ik had een zitplaats gereserveerd, net als op de heenweg, toen er niks klopte van stoelen & rijtuigen en ik – ook die trein was vol – in een vierzits een paar uur tussen drie mannen doorbracht die een nacht in Amsterdam hadden gefeest. De treurigste had […]

Blokker, aan een bezoek gedachten bij

29 augustus 2016 (09:45) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

♥ Thuis oost best west ♥ Huisje een kruisje heeft z’n elk ♥ Thuis uit samen uit ♥ Huis de kat als is de muizen tafel op dansen van ♥ Thuis Het klokje Nergens tikt tikt het zoals — Roos van Rijswijk is redacteur van Tirade. Ze publiceerde proza in diverse tijdschriften en de roman Onheilig (Querido, […]

Gedachten bij een generale

22 augustus 2016 (10:38) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

Er repeteert een amateurorkest in de kerk te M., ik ben in M. omdat ik er iets wil eten tijdens een fietstocht. Voor de kerk staat zo’n man die overal bij hoort, de dorpsvereniging, de blaaskapel, de feestcommissie, de bewonersvereniging en de vrienden van de lokale natuur – hij lokt me de kerk in. ‘Het […]

My feet feel good

8 augustus 2016 (11:36) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

We reden in de regen over Noorse haarspeldbochten, ik weet niet waarheen. Misschien gingen we naar Bergen of naar Haugesund of was het die ene keer dat we naar een klein dorp wilden omdat we alle grote plaatsen al gezien hadden en die regen maar bleef komen waardoor we tijdens wandelingen van bergen vol gladde […]

kort

11 juli 2016 (10:28) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

De verkoudheid hoorde ik wat dagen terug op natte kleddervoetjes aansluipen. Die kan ik hebben, dacht ik, waardoor mijn intussen middels zelfmedelijden compleet geantropomorfiseerde virus dacht: dat zullen we nog wel eens zien, en me subiet opzadelde met náást koorts, een epische loopneus die ook verstopt zat en een rilruggengraat, ook een stevig robbertje projectielbraken. […]

Nieuwe types

27 juni 2016 (11:20) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

Afgelopen zaterdag bezocht ik de afstudeerpresentaties van de tweede lichting ‘nieuwe types’: studenten Creative Writing van ArtEZ. Een boeiende avond, op twee locaties, tussen twee blokken presentaties door moest je van het ene podium naar het andere lopen. ‘Dit zouden ze op alle literaire avonden moeten doen,’ zei mijn gezelschap, en dat kon ik alleen maar beamen. […]

Eilanden

13 juni 2016 (09:00) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

Vakanties gingen tot ergens in mijn tienerjaren naar Frankrijk, waar familie woont en waar langs het meer van Annecy een geweldig trampolinepark stond (5 franc). Of naar Rozendaal, waar mijn Amsterdamse oma op duistere wijze vriendschap had gesloten met een barones die in een vervallen villa woonde waar het sterk naar droogboeketten rook. Ze had […]

Schrijvers, hitte, schimmen

6 juni 2016 (10:51) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

Schrijvers vinden het lekker om verzengende hitte te omschrijven, misschien omdat iedereen het gevoel kent van naar adem moeten happen omdat de zon zo schijnt – dat alles stilstaat en jij langzaam verdwijnt in het asfalt of de bosgrond, als water of as, net hoe je pet staat. Daar ga ik al. In César Aira’s […]

De dingen die ik geloofde

30 mei 2016 (11:37) | Roos van Rijswijk | Geen reacties

Ik geloofde dat grote mensen meer vingers hadden dan kinderen, dat je vingers kreeg als jaarringen, steeds meer, dat dit één van de redenen was dat volwassenen meer dingen goed konden – zoals mijn oma zeer snel slagroom kon kloppen, mijn vader zelf een stoel kon maken, oudoom L. bier in zijn oor kon gieten […]